Osteoporose als gevolg van coeliakie

De darmziekte coeliakie kan je botten verzwakken. Johan (59) ontdekte pas laat dat hij die ziekte had, en dat hij daardoor verschillende wervelbreuken had opgelopen.
Het ene moment vermoed je nog niets, het volgende moment hoor je dat je twee chronische ziektes tegelijk hebt. Het overkwam Johan Tekelenburg. “Ongeveer 2,5 jaar geleden hoorde ik dat ik de auto-immuunziekte coeliakie had. Die ziekte heeft vaak ook gevolgen voor je botten. De internist stuurde me dan ook gelijk door voor een DEXA-scan om mijn botdichtheid te meten. Daaruit bleek dat ik osteoporose had, en zelfs al een aantal wervelbreuken had doorgemaakt.”

Gluten

Coeliakie is een chronische auto-immuunziekte, die ervoor zorgt dat het lichaam niet tegen gluten (eiwitten in graanproducten) kan. Eten mensen met deze ziekte toch gluten, dan kan dat o.a. tot darmontstekingen leiden. Vaak leidt dit ook tot osteoporose, omdat het lichaam door de ontstekingen geen calcium kan opnemen – terwijl calcium onmisbaar is voor sterke botten.
Johan: “Achteraf gezien waren er al in 2016 aanwijzingen dat ik coeliakie heb, maar daar is toen niets mee gedaan. Pas in 2023 kreeg ik de diagnose. Mijn lichaam heeft dus heel lang geen calcium opgenomen.”

Twee ziektes tegelijk

De coeliakie was een grote schok, vertelt Johan. “Dat moest ik echt wel even verwerken. En toen kwam daar ook nog de diagnose osteoporose bij, en het feit dat dit al heel lang speelt. Twee ziektes tegelijk, dat was pittig. Met osteoporose was ik eigenlijk niet bekend, ik ben daarom gelijk lid geworden van de Osteoporose Vereniging. Daar las ik veel nuttige informatie en ook verhalen over mensen met veel pijn die nog maar weinig konden. Ik zag toen een heel lastige periode voor me. Wat staat me nog te wachten? dacht ik. Er kwam ook angst bij. Ik werd voorzichtiger met van alles, zoals ladders en trappen. Ik wilde beslist niet vallen.”

Botdichtheid verbeterd

Nu, 2,5 jaar later, valt er goed met de osteoporose te leven, vertelt hij. “Ik kreeg eerst teriparatide, injecties die ik me zelf twee jaar elke dag moest toedienen. Daar was ik in het begin nerveus over, maar uiteindelijk ging dat goed. Dat medicijn was heel effectief. Toen ik weer een DEXA-scan kreeg, bleek dat de botdichtheid enorm verbeterd was. Daardoor, en door het feit dat ik in die tijd niets meer gebroken had, kreeg ik meer vertrouwen. Ik heb inmiddels mijn eerste infuus met zoledroninezuur gekregen, dat krijg ik één keer per jaar.” Daarbij heeft hij weinig bijwerkingen ondervonden, voegt hij toe.

Sportschool

“Eigenlijk merk ik nu weinig van de osteoporose, behalve dat ik nu twee keer in de week naar de sportschool ga voor krachttraining. Dat is iets wat ik vroeger niet deed, maar dat ik op advies van mijn fysiotherapeut heb opgepakt. Die fysiotherapeut, deskundig op het gebied van osteoporose, heb ik via de Osteoporose Vereniging gevonden. Omdat ik nog gerichter mijn botten sterker wilde maken, volgde ik haar advies op om naar een goede sportschool te gaan met een trainer die veel kennis had van osteoporose. Hij heeft mij speciale trainingsprogramma’s gegeven, die ik daar uitvoer. Ik ben er heel blij mee, ook omdat de training er waarschijnlijk aan heeft bijgedragen dat mijn botdichtheid is verbeterd.”
“De sportschool kost natuurlijk tijd, maar ik kan het iedereen aanraden. Je doet iets goeds voor je botten, en tegelijkertijd is het een manier om je hoofd een beetje leeg te maken. Als ik daar mijn oefeningen doe, luister ik ondertussen naar een podcast – een ontspannend moment in een drukke week.”